Hai..hai..hadoii..

Genap seminggu mula keje..
Genap seminggu tu la telan kuih raya..
untuk sarapan dan makan malam...
(mkn tengahari, opis bagi pree...hehe)


...kalau tak selim..tak tahu laa...
..tapi kalau berpenyakit...haa..baru ko tau...
err..ntah nape kurang lalu nak makan ...
kalau dulu...pantang nampak makanan...mentedarah je nak nyer...

...well, agaknya wa masih dalam belenggu kerisauan...

terpenjara dlm keadaan sendiri...

mau lari mana daa??

...

..terasa nak 'terbang' je ke sana ke mari...

..sebab sekarang tengah kena 'salai' dengan baekknyer...

panas beb....

apala nak jadi pas nih ek?

nasibbb ko la labuuuuu....

tapi look at the bright side...

wa mempunyai rammmmmmaaaaaaiiiii kawan yang mengambil berat wa di kala ini...

memberi kata-kata semangat..membuatkan wa tiap hari terharu...

serius weh...

jutaan million billion trillion zillion pavilion (??) thank you too all out there....

I'm not alone in this wild world...

"Ya Allah, aku percaya setiap dugaan diberi, nescaya di hujungnya ada kemanisan menjelma.."

Kalau tak de masalah...ko pun belagak, kan???

haa..elok nau ko ade timpa masalah..biar terbuka sket minda tuh...

hehehee...

Sembilu bukan sembelit

pedih ditambah dengan perisa pedas....
tak sembelit..
cuma
hati di'sembilu'kan...

ape la wa merapu?
hehe..

...hati gundah masih bersarang di jiwa...

...lalu menung memikirkan nasib badan pas nih...

apa akan terjadi?

tindakan tatatertib ?

takde rezeki lagi di sini?

adohaiii...

..mau sekup je muka wa dalam beg pelastik nih...

buat penat je ko belajar tinggi-tinggi...

tu pun ko tak leh nak wat ......

hape daaa...
kesalahan yang leh dielakkan tapi telah diabaikan...

...macam tak leh nak tempuh hari esok..

alahai..

tak macho la nak 'chicken out' macam tuh je,kan...

have to face the fact..the people and to manage the damage done...
..boleh ke wa nih?

err... kalau dah tak de keje, jual air kaler aje la ....

rezeki atas bumi nih...masih ada untuk kita...

dan gambar terakhir...

wa tengok seksi semacam je kuda nih..

.........................

.................

...........

......

sebenarnya wa tengah bengong dan stress nih..

adehhh....

Pedih La..

Dah boleh jangka
Masanya akan tiba...

Sangkakan pokok sume berdaun hijau..
tapi ade gak celahnya daun kuning dan cekelat..


gitu juga lumrah keje...
dah agak dah
sure kena marah 'kaw-kaw' pas raya nih
adehhh...
'everybody makes mistake'
yea..right..
but tis mistake big one laaa...
bila dikenang..memang wajib wa kena tiau dari pihak berkuasa...
tapi ..mana aci wa sorang je kena?
again, you are responsible on what wrong doing you've done..
damage beb.....

we are talking about damage here...

think how to minimize the damage done......

eh? ko bunuh orang ke?

ishhh tak laa...

...camneh tuh?
.....(speechless jab..)


so, mata wa dah pedih nengok komputer..
kena cari warna hijau, bagi neutralkan mata wa...
tapi
hati pedih? sapa tau?
sumer blogger reader tau.... bila baca blog wa...
hahahahaah...
ok ....cukup dgn terapi blog ini..
lega sket stress yang terpendam di hati ini....
back to normal life..
errr..mana plak pintu opis nih? pesal tak jumpa...
ish...kacau nih..
wa nak balik tido kat rumah laa....waaaa....

Kanak-kanak Beraya

iyeee...nih hidangan kuih raya tahun 2010...
3 jenis kuih tunjuk
3 jenis kuih buat..
tapi

..yang nih gak bebudak suke makan....

kulit popiah digoreng begitu sahaja...

tiada sira gula, sambal maupun inti rendang..

..salah satu bukan kuih raya

tapi

tu la yang dihadapnyer masa raya..

keropok ikan...

...kan??? jadi rebutan plak kulit popiah goreng tuh..

ok mak...

tahun depan tak yah wat kuih raya laaa...

goreng keropok ikan dengan kulit popiah pun jadi laa....

dah jadi idola kuih raya tahun depan ....

..gelagat bebudak zaman sekarang..

dapat pegang henpon abah pun dah suke...

..dapat duit raya....pun suka...

..masib baik ada gak yang nak makan besekut raya nih..

penat tau mak teh ko beli...

..tapi ada yang yang minat makan lain...

contohnya..batu baur......

nak dapatkan zat batu kot...

adehh..pening nak layan....

"adekkk...jangan le makan batu tuh..meh sini bagi akak makan...adek kecik lagi"

"ala.....leh la...batu nih nampak macam sedaaapppp je...rasa cam keropok moni dalam tv tuh"

cute tak kami selepas makan batu?

hehehe

Raya dan Emosi Bercampur

ooooo...balik kampung...
oooooooooo...balik kampung...

ooooo...jalan raya nak jem...
ooooo...jalan jem nak raya...
kan?

...meriah ...

" ...mari sume berkumpul..sume anak buahku.."

"iyeee..iyee...mak teh panggil tuh..musti nak bagi duwet raya..jommmm"

"meh rapat2 sini eh...haaa..macam tuh la...."

click!!!

"dah...gi balik rumah korang..mak dah panggil suruh masuk dalam kete tuh.."

laaa......

"nak hambek gamba selipa raya je ker?"

hahahahahahaaa...mak teh ko giler nak ambik gambar sana sini...korang layan buat pe..

next..mangsa seterusnya...

kasut raya nenek ku berjenama 'croc'...

tapi sayang..tahun nih nenek tak leh jalan..cuma boleh sarung je kasut tuh...

huhu...

kena 'carry-darling' by jejaka tampan , ie my uncle & my cousin kalau nak ke mana2..

tak pun, kerusi roda wat peneman ke sana sini...

dengan itu wa tetiba terasa...

waktu muda ni la (lu muda ke??) patut ambil kesempatan menjelajah ke sana sini...

sementara kudrat masih ada....

sementara kaki leh sarung kasut 'croc' untuk berjalan-jalan......

sementara duit masih ada....(opss..cek purse jab...aaa...ade lagi ....ok..)

dah ade duit..ape lagi..cari le tanah untuk dibeli..

err..

jenjalan tuh nanti laa pikir...

..err..ok ke tanah nih?

Garuk kepala sambil pikir mana nak cekau duit lagi....

dengan ayu memakai baju raya berasaskan kain sari mari dari Chennai..(obersea tuh..heheh)..tak sedar kain senteng....

ishhh...kena berhati-hati bila nak deal beli / jual tanah......

karang orang tak suka kita

suka2 je orang tuh bakar kita...

suka2 je orang tuh campak abu kita kat sungai...

(Al-fathihah pada Datuk Sosilawati dan 3 lagi individu)..

memang le ko binatang bertopengkan manusia...

binatang pun tak de nak memandai bakar binatang lain kalau tak suka...

nahhh...

hambek nih gambar siput b**i ..

motif letak gambar siput b**i?

ntah...

wa ter-emosional plak...